Let me start with this wonderful quote by Larry Bird, which can be related to the way the youth can help attain the CRCP vision. We are indeed winners, who are working for God. The young people of our church are full of talents from God, and as Larry Bird said, we should use and enrich them so that we can attain the CRCP vision.

There are many ways by which our young people can help attain the CRCP vision. But each youth, being part of a whole, should cultivate what I call the CRCP way to the finish line. It is my own approach, based on my experience, to reach our vision. The CRCP way is Christ as Our Model, Reflecting on His Word, Committing to our Purpose in Life in Partnership with Each Other.

Attaining the CRCP vision is a step-by-step process to which we can relate the CRCP way. Let us start with C as a Caring Church, the initial goal of the vision. The CRCP church is only a part of God’s kingdom, and each youth is part of the church. Thus each youth contributes, or should contribute, to attaining the church’s goals. The youth should make Christ their Model in caring for others. We are God’s creatures; we should live only for Him. This should always be in our hearts and minds. Because we live solely for Him and give Him honor, who is the best person to imitate but Christ Himself? This is how God wants us to live. The young people of our church should care for others as Christ cared for others. That’s the only way we can attain the vision of being a caring church. The young people should care not only for other youth but also for people of all ages and positions in life. Thus the importance of caring the way Jesus cared for people. But how will we know how Christ showed concern for other? Simple – through His Word, which is related to the next part of the vision.

The next part of the vision is being Rooted in the Word, which is achieved by Reflecting on God’s Word. The Bible contains everything we need to know about God and Christ’s way of life here on earth, how He saved us, how we should live our lives and what we should be living for. By knowing God’s Word, we can attain the first part of the vision. By reflecting on His Word, we can attain the second part. This means studying it, focusing on it and practicing it. We do not only study the Word, we also put it in our hearts and minds.

I would like to quote what the Bible says in Joshua 1:8:

This passage is telling the young people and all of us how to be rooted in the Word. The youth should cultivate the habit of meditating on His Word day and night. When we meditate, we gain knowledge and guidance in doing the things which will give the highest honor to our God. When we do this, we not only become rooted in the Word, we also gain a deeper relationship with God. Blessings will then come, and success in attaining our vision.

The third part on the CRCP vision is connected to the second one, because when we are rooted in the Word, we gain confidence and learn of His mission for us, which is given in Matthew 28:19:

This is the last part of the CRCP vision: Calling People to Obedience by Proclaiming God’s Kingdom. The young people can achieve this by being Committed to Their Purpose in Life in Partnership with Each Other. As I see it, the youth lack commitment to their purpose in life. Our purpose is to give glory to God and to serve Him. If each one of us understood what living only for our Master meant, we would prioritize activities that are centered on God. When we are committed to honoring God, we make it our priority. God’s mission for us is to call people to obey Him but proclaiming His kingdom. We young people should commit to this work so as to give honor to our Master. How then should we proclaim God’s kingdom so that people will obey? In partnership with other Christian young people, we should evangelize other youth and support and help each other. By inviting other young people to church and to fellowships, and even by using text, email and social networks ( Friendster, Multiply, and others), we can impart and proclaim God’s kingdom.

I believe that the first part of the vision equips us so that we can proclaim God’s kingdom in order for people to obey Him. The youth can find many more ways of proclaiming His Word besides what I have said; but to preserve, they should commit to their purpose; for without commitment, their efforts will not last. Let us also remember that prayer is key to attaining our vision, for we are nothing without God and His help.

Ako’y isang kabataan na lumaki ng may takot sa Diyos. Isa lamang akong batang nakikinig sa mga guro at nagmamasid ng mga sinasabi at ginagawa nila, at syempre natututo sa mga aral ng Diyos. At di nagtagal ako’y naging bukas sa usapang pangsimbahan. Ako’y nakikisalamuha na sa mga kabataan na tulad ko rin. Napasama narin ako sa mga ministeryo na napapaloob sa aming simbahan. Sa aming mga pagtitipon-tipon di naming maiwasan ang isipin at alamin ang pangangailangan ng aming simbahan, iniisip din naming kung anung bagay o paraan ang dapat naming gawin upang lumago ito. Bagamat kami’y bata pa, kami ay ginagamit na ng Diyos upang maglingkod sa kanya at ngayon kami’y nagpapasalamat at nagpapatuloy sa paglilingkod. Nais ko sanang ilahad ang aking saloobin tungkol sa ating pananaw, dahil sa palagay ko ito ay makakatulong sa pagkakasatuparan nito. Ang Iglesia ay tayo, kabilang kaming mga kabataan at dapat na kmi ay kumilos. Sa aming Iglesia ay may gawaing pagbibisita sa mga kapatiran, kami ay may tatlong pagkahti-hati. Kaming mga kabataan ay bumibisita rin, masaya at maayos ang aming samahan kaya kami ay nagaakayan. Para sa akin ang mga maaring gawin ng mga kabataan ay makipagkaisa sa mga gawain ng kanilang Iglesia, kahit na ito’y pangmatanda sa tingin nila. Dapat din maintindihan ng mga bata na sila ay makakatulong sa paglago ng kanilang simbahan. Dapat din na ang mga kabataan ay nagmamahalan, nagtutulungan, nagbibigayan, nakikinig sa mga may problema at marunong ununawa, nagpapayo ng tama, naggagabayan at nagpapalakasan ng pananampalataya sa Panginoon. Dapat din na abutin ng mga kabataan ang mga hindi mananampalataya, sa pamamagitan ng pagtulong sa kanila napapakita na ang iyong kinabibilangang Iglesia ay mapagmahal, matulungin at mabuti. Pero dapat di lang sila sa iba magpakita ng mabuti ganun din sa kanyang pamilya dahil dito dapat unang magpakita ng pagiging Kristiyano. Kailangan din na sila’y may magandang relasyon sa pamilya at syempre maging isang huwarang kapatid dahil sa mga pagbabago sa kanya ng Diyos. Naniniwala ako na kaya ito ng mga kabataan at alam ko ring nagagawa nila ito ng di nila namamalayan dahil na rin sa patuloy na pagbabago ng Dios sa kanila kaya nagagawa nila ito. Ito ang mga bagay na nagpapakita na ang ating Iglesia ay mapagmahal, maalaga, matulungin at mabuti sa mga kapatiran at maging sa iba.

Ang mga kabataan din ay dapat mamulat sa pag-aaral ng Salita ng Diyos. Naumpisahan ko ito sa panlingguhang paaralan pero ngayong ako’y malaki na, pagtitipon sa Iglesia tuwing alas-7 ng gabi at mga panlingguhang pagtitipon. Dapat din na malaman ng mga kabataan na mahalaga ang pagdalo dahil ito’y ayon sa salita ng Diyos. Kung ang kabataan ay nakarinig na ng salita ng Diyos dapat niya itong isagawa, tulad ng pagbabasa at pagbubulay-bulay ng salita ng Diyos araw-araw, makakatulong ito sa pagpapalago ng pananampalataya at ang pagkilala sa kanya, nadaragdagan din ang aming karunungan, dahil ayon sa salita, “Ang pagkilala sa Diyos ay umpisa ng karunungan”. Sinasabi ring kami ang kasiglahan ng isang Iglesia. Dahil siguro kami ay bata pa at kami ang may kagiliw-giliw na ugali. Bagamat ganun ang totoo darating ang araw na kami na ang susunod sa mga matatandang naglilingkod sa Diyos sa aming Iglesia. Kaming mga kabataan ay dapat na sinisiyasat ang sarili dapat na kami ay may dedikasyon sa Diyos at seryoso sa pakikipagtipan sa Kanya, tinanggap na ang Diyos sa kaniyang buhay at may matatag na pananampalataya. Sa palagay ko ito ay makakatulong dahil tayo’y namumuhay ayon sa salita at grasya ng Diyos.

Ilan sa mga kabataan ay lumapit sa Diyos sa mga ministeryo ng Iglesia, isa rito ang pageebanghelyo, paguturo ng salita ng Diyos at ang musika. Ang lahat ng ito ay tawag pansin sa mga kabatan ng Diyos dahil nagiging bukas na ang isip nila sa paglilingkod sa Diyos. Kailangan ng mga kabataan na magebanghelyo o sumama man lang sa mga ganitong gawain dahil sila’y maraming matutunan, at ito’y utos din ng Diyos, mas mabuting bata pa lang sila ay alam na nila ang pageebanghelyo dahil isa ito sa mahirap gawin sa ngayon para sa mga kabataan. Ganun din sa pagiging tagasunod kailangan ding mapaloob ang mga kabataan dito, dahil ito’y makakatulong kung paano maging isang mabuting lingkod ng Diyos. Paano pa kaya natin maaabot ang ating pananaw kung ang mga bagay na dapat nating gawin sa sarili ay di natin magawa? Naniniwala ako na ang panalangin, pananampalataya, pagkakaisa, at ang grasya ng Diyos ang daan upang magawa ang lahat ng ito ng mga kabataan. Alam ko na ang Diyos ang hihipo sa bawat kabataan na gawin ito upang matupad ang Kanyang kalooban at Siya’y maitaas ng lahat. Ang buod lamang ng lahat ng ito ay ang magagawa ng kabataan ay magkusang loob na sumali at makipagkaisa sa gawain ng Iglesia dahil tayo’y iisang katawan hindi makakagalaw ang Iglesia king may kulang o nawawala. Dapat itong isaisip ng mga kabatang nakapaloob sa Iglesia at kabataang naglilingkod sa Diyos